Bull Terrier

  • 23 - 27 kg
  • 53 - 56 cm
  • GB
post.title
Je houdt er van of je houdt er niet van want de Bull Terriër heeft uiterlijke kenmerken die verschillen van alle andere hondenrassen. Wanneer je een pup van dit ras koopt doe je dat waarschijnlijk omdat het uiterlijke je aantrekt én omdat het heel speelse en trouwe familiehonden zijn. Kun je genoeg tijd spenderen aan het opvoeden van je kleine puppy, vind je het niet erg om hem wekelijks naar de hondenschool te brengen en heb je veel geduld, dan is de Bull Terriër misschien wel dé geschikte hond voor jou.
Rond het jaar 1860 kwam men op het idee om de Buldog te kruisen met een Bullmastiff en het resultaat was een kleine hond die sterk, snel en behendig was. Deze Bull-and-Terriër, zoals hij genoemd werd had een echt vechterskarakter. James Hinks, een hondenkweker uit Engeland, bekommerde zich om de verdere ontwikkeling van dit ras en was de eerste die een witte Bull Terriër aan het publiek presenteerde in 1862. Het was een kleine versie van de Bull-and-Terriër die amper 20 kg. woog en andere fokkers noemden Puss, zoals hij het hondje had genoemd, een echt dameshondje.
In een weddenschap voor 5 Britse Pond én zes flessen champagne, werden Puss en een Bull-and-Terriër, die de helft meer gewicht in de schaal bracht, samen in de vechtring gezet met een hevig hondengevecht als resultaat. Tot grote verbazing van de aanhangers van het oude ras, won Puss deze wedstrijd en men was verbaasd over het kleine aantal verwondingen die Puss had opgelopen. Ze was zelfs zo gaaf gebleven dat ze de dag nadien een wedstrijd voor schoonheid en conditie won in Birmingham. Echter, vanaf dit moment kreeg de Bull Terriër de reputatie van vechtersbaas, die hij bij veel mensen na vele jaren nog altijd heeft.
Een Bull Terriër is meteen herkenbaar aan de speciale vorm van het hoofd. Zijn driehoekige ogen, ook wel eens ‘Mongolen ogen’ genoemd kijken pienter om zich heen en hebben letterlijk alles gezien. Het lijf is één brok spieren en ze zijn ontzettend sterk maar harmonisch gebouwd. De vacht is dichtbegroeid met korte en stugge haren die egaal wit kunnen zijn maar ook pigmentvlekken kunnen voorkomen in reekleur, rood of zwart. Bij gekleurde exemplaren moeten de kleuren overheersend zijn en niet het wit.
De schofthoogte van de Bull Terriër kan variëren tussen 48 en 56 cm. en op de weegschaal kun je cijfers tussen 23 en 28 kg. aflezen. Deze spierbundel heeft een scharend gebit wat betekent dat, wanneer hij wat tussen de tanden krijgt, hij niet zomaar kan loslaten.
Kwestie van verzorging is de Bull Terriër één van de makkelijkste honden onder alle rassen. Omdat de haren zo kort zijn is er geen enkele kans dat ze gaan klitten of vervilten. Regelmatig borstelen is meer dan voldoende, vooral omdat de korte stugge haartjes zich makkelijk in banken en tapijten nestelen. Zorg er wel voor dat je de oren ook zo nu en dan schoonmaakt met een vochtig doekje, mocht dit nodig zijn. Ook de nagels moeten regelmatig geknipt worden.
Bull Terriërs zijn vaak echte zonnekloppers en liggen bij warm weer heel graag lekker lui in de zon. Met witte honden is het dan wel uitkijken dat ze niet verbranden en je doet er goed aan om hem dan even in te smeren met een tamelijk hoge factor. Verder hebben ze weinig last van aandoeningen, enkel huidallergieën kunnen hen wel eens parten spelen en insectenbeten.
Bull Terriërs hebben, net zoals mensen, een eigen karakter en dat kan wel eens verschillen van hond tot hond. Maar in principe haal je echt een kind erbij in huis want het zijn echte robbedoezen. Vooral als pup zijn ze snel verveeld en zoeken ze voortdurend naar uitdagingen. Die uitdagingen kunnen ze vinden in de poten van stoelen en tafels, kussens van de bank enz. Ze zetten hun tanden letterlijk overal in en dat is niet een beste eigenschap.
Wanneer ze volwassen zijn heb je honden die rustig en stabiel zijn in hun gedragingen of honden met een béétje meer pit. Maar één ding hebben ze altijd gemeen; het zijn vrolijke actieve dieren die met hun wilde fratsen iedereen aan het lachen brengen. Het zijn prima familiehonden mits er geen kleine kinderen in huis zijn die ze door hun onstuimigheid kunnen omverlopen. Verder zijn ze heel lief naar kinderen en de loyaliteit naar baasjes toe is bijna legendarisch te noemen. Let wel op met plagende kinderen want eens het genoeg is voor een Bull Terriër geeft hij dit aan op een niet zachte manier en zou hij zeker wel eens kunnen happen.
Ook met andere huisdieren kunnen ze goed gedijen maar dan vooral wanneer ze als pup gewend zijn aan de medebewoners op vier pootjes. Let wel, als je Bull Terriër een dominant karakter heeft, is het wel opletten geblazen eens hij de puberteit voorbij is. Wanneer hij zelf wil opklimmen in de roedel kunnen zijn aanvallen tamelijk agressief zijn en vermits dit ras een zeer hoge pijngrens heeft, zal hij zelden het onderspit delven.
Het is ook uitkijken als je een reeds volwassen Bull Terriër koopt uit bijvoorbeeld een asiel of bij een particulier. Het is namelijk zo dat heel wat stoere binken een pup kopen van dit ras om zijn ietwat vervaarlijk uitzicht en er niet het verstand of geduld voor hebben om hem een goede opvoeding te geven. Wat je dan over je hoofd haalt is vaak niet te overzien; een blaffende, zenuwachtige en vernielzuchtige schobbejak die nog moeilijk iets aan maar ook af te leren is.
Een grote tuin waarin je hond naar hartenlust kan rennen is zeker een pluspunt. Zorg er dan wel voor dat hij goed omheind is en dat het hek stevig genoeg is. Zijn actieve aard vraagt ook naar een dagelijkse flinke wandeling waardoor hij het teveel aan energie kwijt kan. Doe je dit niet dan gaat je hond, hoe lief en aardig hij ook is, het teveel aan energie uitwerken op je interieur en dat is nu net wat je niet nodig hebt.
Kortom, een Bull Terriër is prima geschikt als familiehond als het baasje hem goed weet op te voeden, hem de ruimte geeft om veel te bewegen en onvoorwaardelijke liefde kan aanvaarden.

© 2020 Honden.be Alle rechten voorbehouden.