De Siberische husky is niet zomaar een hond. Het is een groepsdier met enkele ijskoude en unieke eigenschappen. Wij associëren hem gewoonlijk met kille temperaturen, sneeuw en sledes – maar de Siberische husky is veel meer dan enkel dat. Als groepsdier houdt hij van andere honden, maar toch kan hij soms een beetje koppig zijn. Het kan lang duren vooraleer hij een innige band met zijn baasje heeft weten te smeden, maar nadien is die band niet meer stuk te krijgen. Zo uniek als deze hond is, zo enig kan jullie band worden. Maar als je nog nooit een Siberische husky hebt gehad, dan is het heel belangrijk om op voorhand de nodige portie informatie te vergaren. Wij helpen alvast een handje.

Eigenschappen

Grootte: 50 – 60 cm
Gewicht: 16 – 27 kg

Rasclubs
België

Nederland

Siberische Husky Club Nederland

Geschiedenis

De geschiedenis van de Siberische husky is een hele harde historie die het slechtste uit de mens naar boven wist te halen. Het verhaal begint op het noordelijk schiereiland Tsjoektsjen, waar de Chuckchee in uiterste isolatie leefden. De Chuckchee namen de voorouders van de Syberische husky op in hun familie en voerden hardhandige selecties door. Van zodra er een hond beviel volgde er een selectie: sommige pupjes lieten ze leven, maar het merendeel besloten ze te vermoorden. Alleen de sterkste en meest robuuste exemplaren bleven zo in leven. Die strenge selectie, het isolatie waarin ze leefden en de ongunstige klimatologische omstandigheden zorgden voor een unieke en zuivere hondenpopulatie. Dat isolement bleef duren, tot men er in 1896 enkele klompen goud in een rivierbedding vond. Duizenden goudzoekers trokken naar de regio en ze namen heel wat materieel en sleehonden met zich mee. Een Alaskaans gezegde luidt: “hier kent men vier seizoenen: de winter, juni, juli en augustus“. Tijdens de wintermaanden restte hen dan ook niks anders dan verveling. Verveling die werd opgevuld met sleewedstrijden. Het weinige contact met de Chuckchee, onder andere door die sleewedstrijden, bewees één ding: hun honden waren duidelijk veel beter opgewassen tegen de kille temperaturen en het harde trekwerk. Deze sleewedstrijdcultuur waaide over naar Alaska en dankzij enkele welgestelden deed ook de Husky daar zijn intrede. Ook in Alaska bleken geen honden opgewassen te zijn tegen de kracht van de Siberische Husky.

De import van Siberische Husky’s werd steeds groter en nam tot in 1930 steeds grotere proporties aan. Vanaf dat jaar kwam dan weer een einde aan de import en werden de Siberische husky’s ook in Alaska geteeld. Vandaag de dag is de Siberische Husky nog steeds het resultaat van dat harde verhaal: honden die zijn aangepast aan de meest ongunstige klimatologische omstandigheden, voortdurend hun ultieme kracht moesten tonen, geconfronteerd werden met moord indien ze te zwak leken en bovenal doorlopend leerden om in groep te functioneren. Nog steeds vinden we deze krachtige kenmerken in de Siberische husky terug, wat misschien wel dé verklaring vormt voor zijn uniek karakter.

Uiterlijk

Een Siberische husky kan het nog het best omschreven worden als een schaap in wolfskleren. Een schaap, want eigenlijk is het een fascinerend wezen met een open en vriendelijk karakter. Net zoals een schaap houdt hij ervan om in groep te zijn. Zijn wolfskleren? Die maken hem net zo enig. Hij meet gemiddeld tussen 50 en 59 centimeter (schofthoogte) en weegt 17 tot 27 kilogram. Zijn snelle voetjes en elegante pasjes vallen al snel op. Verder doet hij gewoon denken aan een wolfachtige: een schaargebit, middelmatig en driehoekige oren, goed behaard en amandelvormige ogen zijn slechts enkele van zijn kenmerken. Zijn staart is dik behaard en doet dan weer meer denken aan die van een vos. Zijn vacht bestaat uit een dikke ondervacht en een harde bovenvacht. Historisch gezien was er vooral aandacht naar de sterke eigenschappen van de husky en dat merken we ook aan zijn uiterlijk: alle kleuren komen voor en zelfs Siberische husky’s met twee verschillende ogen zijn geen uitzondering. Het lijkt wel alsof er bij iedere unieke persoonlijkheid ook een unieke husky aan te pas komt. Misschien is het net dat wat de Siberische husky zo fijn maakt: jouw vriend kan je tussen honderden exemplaren altijd weer herkennen. Niet alleen omwille van zijn karakter, maar ook gewoon door zijn afwijkende fysionomie.

Karakter

Het bijzondere aan de Siberische husky is dat hun krachtige eigenschappen niet helemaal in hun persoonlijkheid wordt vertaald. Zo zijn ze over het algemeen heel zachtaardig, vriendelijk en betrouwbaar. Toch heeft de Siberische husky wel degelijk een en ander weten over te houden uit zijn periode als werkhond. Zo heeft hij bijvoorbeeld een zeer sterke wil, kan hij heel koppig zijn en houdt hij ervan om zelfstandig door het leven te gaan.

Zijn geschiedenis als sleehond heeft hem dan weer een sociaal karaktertrekje opgeleverd: als geen ander is hij verknocht aan zijn soortgenoten. Een Siberische husky houdt er niet van om alleen te zijn en wordt daarom best samen met een andere hond gehouden. Een waakhond is hij dankzij zijn sociaal karakter zeker niet: een inbreker zal hij liever hartelijk begroeten dan aanvallen. Bovendien impliceert dit ook dat de husky’s echte roedeldieren zijn die houden van gezelschap. In zo’n roedel heeft iedere hond zijn eigen rol en ook dat herkennen we aan de Siberische husky: de ene hond zal een dominant karakter hebben, terwijl de andere eerder speels of onderdanig is. Een speelse husky is dan ook meestal speels tot hij erbij neervalt. Weet dan ook dat iedere Siberische husky zijn eigen persoonlijkheid heeft en dat je daar maar best mee om leert gaan.

De koppigheid van de Siberische husky heeft al menig baasje kopzorgen op weten te leveren. Een husky kende van oorsprong commando’s om de roedel op de goede weg te houden. Commando’s zonder reden of nut? Die zijn hem vreemd. Vooral wanneer je hem iets wil aanleren kan dat snel botsen met zijn koppigheid, zeker indien hij het nut er niet van inziet.

Samengevat: de Siberische husky is een fascinerende hond met een gigantisch doorzettingsvermogen. Hij heeft zijn eigen koppig karaktertje en brengt de tijd graag door met een soortgenoot. Eenmaal je zijn vertrouwen gewonnen hebt, dan is dat vertrouwen ook écht wonderbaarlijk. Toch hoeft het niet verwonderlijk te zijn dat zijn jachtinstinct en zelfstandig karaktertrekje soms opnieuw de bovenhand haalt.

Gezondheid

De dikke en dubbele vacht van de Siberische husky is het werk van jarenlange aanpassing aan noordelijke klimatologische omstandigheden. Oververhitting in ons ‘warm’ klimaat moet dan ook worden tegengegaan. Anderzijds zien we ook vaak heupdysplasie optreden. Bij heupdysplasie sluiten de gewrichtsdelen niet goed meer op elkaar aan waarna er slijtage optreedt. Het resultaat is heel pijnlijk. Alhoewel heupdysplasie deels erfelijk is, speelt ook het gebruik van de gewrichten een rol. Tijdens het sporten mag de Siberische husky nooit geforceerd worden en moet hij alles op eigen tijd en tempo kunnen doen. Ook is het van belang om zijn sportief karakter langzaamaan op te bouwen en niet te overdrijven bij het rennen op verharde ondergronden. Trappen op- en afrennen blijkt ook absoluut geen aanrader te zijn. Een ander veelvoorkomend probleem bij husky’s zijn de vaak voorkomende huidallergieën. Dat is logisch, aangezien deze honden van nature uit niet zijn aangepast aan omgevingen met pollen, planten en allerhande kleine wezentjes die de vrieskou niet overleven. Een goede voeding en een verzorgde slaapplaats zijn dan ook onontbeerlijk voor een gezonde husky. Verder zijn Siberische husky’s gevoelig voor allerhande oogafwijkingen zoals cataract en PRA (Progressieve Retina Atrofie). De conclusie: informeer steeds bij de fokker naar het afwezig zijn van heupdysplasie bij zijn ouders. Vraag eventueel naar een bewijs van de dierenarts. Weet bovendien dat een husky een verhoogde kans maakt op allerhande afwijkingen en allergieën, dus ga ook zelf voldoende vaak langs bij jouw dierenarts. Hij zal jou het best kunnen informeren over bepaalde vaccins en zal eventuele allergietesten kunnen uitvoeren bij gebeurlijke problemen.

De ideale sportvriend?

Alles aan de Siberische husky is gebouwd om te werken en sportieve eigenschappen te vertonen. Zijn aangeboren verlangen om actief bezig te zijn zorgt ervoor dat hij niet graag opgesloten blijft. Een Siberische husky als binnendier? Een slecht idee, want mogelijks breekt hij alles sneller af dan het opgebouwd werd. Een Siberische husky heeft ruimte nodig en moet kunnen rennen in de tuin. Zorg er wel voor dat de tuin goed omheind is want voor je het weet trekt hij erop uit. Toch volstaat enkel een grote tuin lang niet: als hij te lang alleen wordt gelaten gaat hij zich vervelen en dat is nooit positief. Laat hem daarom met een soortgenoot spelen of laat hem voldoende uit. Fietsen, rennen: het maakt hem helemaal niet uit – zolang hij zijn energie maar ergens kwijt kan. Toch is er één belangrijk nadeel aan dit alles: zijn gewrichten zijn gebouwd voor sneeuwige ondergronden, niet voor onze verharde wegen. Al dat rennen op harde ondergronden kan een oorzaak vormen voor heupdysplasie op latere leeftijd.

Beweging moet dan ook langzaam opgebouwd worden en voldoende afwisselend zijn. Wissel af tussen rennen op harde en zachte ondergronden of ga eens een eindje zwemmen. Let bovendien ook op bij hogere temperaturen. De husky gedijt vooral bij temperaturen van ongeveer 15°C. Eenmaal hoger kunnen te grote inspanningen voor oververhitting zorgen. In de zomer is het beter om voor een verfrissende duik te gaan of dat fietstochtje uit te stellen tot de avond gevallen is.

Opvoeding

De Siberische husky weet goed wat hij wil, maar ook wat hij net niet wil. Dat koppig karaktertrekje lijkt niet altijd even goed bij mensen te passen. Probeer dan ook een gulden middenweg te vinden en met jouw husky samen te werken. Door samen te werken leert de husky het nut in te zien van bepaalde commando’s of gedragingen en zal hij het ook sneller aanleren. Een andere manier is dan weer om een andere hond (ander ras) in huis te halen, aangezien het voor husky’s vaak eenvoudiger lijkt om van een andere hond te leren dan van zijn eigen baasje. In dat geval ziet hij immers opnieuw het nut ervan in: aansluiten bij de roedel en het gedrag van zijn soortgenoten imiteren. Het komt er tijdens de opvoeding op aan om respect op te brengen voor het eigenwijs karaktertje van de husky, maar daar anderzijds ook consequent op te reageren. Hem eerst in rust brengen vooraleer je hem iets aanleert blijkt alvast een must te zijn.

Voor wie zijn Siberische husky’s geschikt?

Husky’s lijken poeslief, maar ze dragen nog steeds hun verleden met zich mee. Ze zijn afkomstig uit een gebied waar doetjes het al snel opgeven en vragen dus ook een hard en consequent baasje die van wanten weet. Liefst een baasje die van sporten houdt en hen vaak de nodige aandacht weet te geven. Het baasje moet rust kunnen brengen, maar zich toch ook kalm kunnen opstellen. Katten, kinderen of huisdieren in huis? Daar kan de husky niet altijd even goed mee om, vergeet zeker niet om daar rekening mee te houden. Een volledige gehoorzaamheid zal je van een husky nooit kunnen verwachten en hij is en blijft nu eenmaal een geboren zwerver, zijn baasje moet dan ook iemand zijn die daar het nodige respect voor op kan brengen. Ook moet zijn baasje de nodige portie geduld bezitten, want het eigenwijs karakter zorgt ervoor dat zijn opvoeding een lange en intensieve periode zal worden. Heb jij een rustig maar krachtig karakter en ben je ook nog eens sportief ingesteld? Dan zullen jullie waarschijnlijk een unieke relatie weten op te bouwen.