De Berner Sennenhond is een Zwitserse rashond, afkomstig uit de familie van Sennenhonden. Naast de Berner Sennenhond, zijn er ook nog de Grote Zwitserse Sennenhond, de Appenzeller Sennenhond en de Entlebucher Sennenhond. De Berner Sennenhond is veruit de bekendste. Het is een grote, langharige hond met een vriendelijk karakter.

Eigenschappen

Grootte: 58 – 70cm
Gewicht: 36 – 50kg

Rasclubs
België

Belgische Berner Sennen Club

Nederland

Vereniging De Berner Sennenhond

Geschiedenis

Zoals eerder gezegd komt de Berner Sennenhond uit Zwitserland en dan wel uit het Zwitserse kanton Bern, waar ze ook hun naam aan te danken hebben. De Berner Sennen was van oorsprong een herdershond: gedurende de lente en zomer was hij samen met het vee in de Alpen te vinden. Een herder werd een senner genoemd, vandaar de naam Sennenhond. De hond hielp de kudde bij elkaar te houden, zodat er geen vee verdwaalde.

In de winter leefde de hond gewoon op de boerderij. Daar ging hij om met de boerderijhonden die het erf bewaakten en de honden paarden onderling. Er kwamen nestjes uit voort met honden die zowel het vee hoedden, als het erf bewaakten. Ook trok de Berner Sennenhond de hondenkar om bijvoorbeeld melk rond te brengen.

Het kar trekken was populair en in Durrbach werden honden verkocht die daar uitermate geschikt voor waren. De honden werden Durrbachhund genoemd, verwijzend naar het plaatsje. Een lange tijd was dat de algemene benaming voor sterke, grote honden met lang haar in drie kleuren. In het begin van de twintigste eeuw begon men met het raszuiver fokken van de Berner Sennen, vanuit de boerenhonden uit Bern.

In Nederland hebben een aantal liefhebbers van de Berner Sennen een groepje gevormd, het ‘Wägeliteam” genoemd. Ze versierden een mooie oude hondenkar met lege melkbussen en trokken zelf klederdracht aan. In deze vorm gaven ze shows en bezochten ze braderieën. Maar ondanks dat de honden niet echt hoefden te werken, was het toch niet meer toegestaan. In Nederland geldt namelijk sinds 1962 de regel dat honden niet als trekkracht mogen worden gebruikt. Scandinavische rassen zijn hierop uitgezonderd.

Berner Sennenhond

Uiterlijk

Volgens de standaard is een Berner Sennen een vrij zwaar gebouwde, maar harmonische gebruikshond. Hij kan zich makkelijk voortbewegen. De Berner is erg gespierd, ze hebben een middellange hals en dragen de kop omhoog. Daardoor komen ze op andere honden erg dominant over. De stevige, rechte benen en het gehele lichaam moeten goed bespierd zijn en de lendenen breed. De Berner Sennen draagt zijn staart zwevend, ze hebben een enigszins golvende vacht, behalve op het hoofd en de borst. Daardoor heeft de vacht regelmatig een borstelbeurt nodig.

Een reu is ongeveer 64 tot 70 centimeter groot, de schofthoogte van een teef valt tussen de 58 en 65 centimeter. De grondkleur is diep zwart met tan en wit. Het wit zit voornamelijk op de borst en kop. Ook zijn vier witte sokjes gewenst, net als een witte staartpunt. De hond moet een compleet en scharend gebit hebben, al wordt een tanggebit getolereerd. De Berner heeft donkerbruine en amandelvormige ogen, zijn oogleden zijn gesloten.

Berner Sennenhond in een wild bloemenveld
Berner Sennenhond met waterval op de achtergrond

Karakter

Een Berner Sennenhond is goedmoedig, vriendelijk en zelfverzekerd. Hij hoort niet angstig te zijn en een middelmatig temperament te hebben. Het is wel een hond die enigszins dominant kan zijn naar andere honden, vooral reuen laten zich vaak gelden. Daarom is het heel erg belangrijk dat de hond goed gesocialiseerd wordt en vanaf jongs af aan leert met andere honden om te gaan. Zo wordt de dominantie zoveel mogelijk beperkt. Het zijn hele geschikte honden voor gezinnen met kinderen en genieten erg van gezelschap.

Door zijn fantastische karakter is de Berner Sennen vandaag de dag een zeer populaire gezinshond. Dat heeft hij niet alleen te danken aan zijn prachtige uiterlijk, maar ook aan zijn goede karakter. Het zijn aanhankelijke, rustige, trouwe, goedmoedige, vriendelijke, intelligente, gehoorzame, volgzame, waakzame, evenwichtige, oplettende, beschermende en zelfverzekerde honden. Ze zijn erg gevoelig en hebben veel aanpassingsvermogen. Die karaktereigenschappen zijn goed terug te leiden naar hun geschiedenis, waarin ze zowel vee-, als waak- en gezinshond waren.

Door zijn tolerante en evenwichtige karakter is het een hond die goed met kinderen overweg kan. Dat wil niet zeggen dat een Berner alles maar toelaat, er zijn natuurlijk grenzen. Daarom moeten kinderen altijd leren om rustig met honden om te gaan.

Wanneer je je Berner Sennenhond goed opvoed, heb je er een fantastische hond aan. Het is een van de meest gehoorzame rassen en is erg intelligent. De hond leert snel en doet graag iets voor zijn baas. Je moet daarbij wel rekening houden met het feit dat het een gevoelige hond is. Een Berner hoeft niet met een harde hand worden aangepakt, op een boze stem reageert hij vaak helemaal niet zoals je wilt. Omdat hij zo gevoelig is voelt hij de stemmingen van anderen ook heel erg goed aan. Dit wil niet zeggen dat je hem in het eerste jaar niet consequent op hoeft te voeden. Als je dit niet doet kan hij op latere leeftijd nog weleens problemen geven, want het zijn erg eigenwijze honden. Het is ook slim om hem als pup al te laten wennen aan kleine huisdieren, zoals katten en konijnen. Dit kan gewoon, want ze hebben bijna geen jachtinstinct.

Het ontbreken van een jachtinstinct is erg fijn als je bijvoorbeeld in het bos gaat wandelen. Een Berner Sennen zal niet zomaar in zijn eentje op pad gaan, want het is ook nog eens een zeer trouwe hond. Er zijn natuurlijk altijd reuen die een geur ruiken en teefjes die loops zijn, maar dat buiten beschouwing gelaten zijn het honden waar je op kunt bouwen.

Daarnaast is de Berner ook nog eens een fantastische waakhond. Je kunt hem niet omkopen en hij is zeer trouw aan zijn eigen baas. Gasten die hij niet kent kondigt hij luidkeels aan en hij houdt ze ook voor je in de gaten. Agressief is hij allerminst en bijten doet hij ook niet snel, maar dat is met zijn imposante uiterlijk ook niet nodig. En als hij blaft, is er ook echt iets aan de hand. Want het is geen hond die snel blaft.

Gezondheid

De gezondheid van het Berner Sennenras is helaas niet heel erg goed. Uit recent Zwitsers onderzoek blijkt dat meer dan de helft van alle Berner Sennens overlijdt aan kanker. De hond heeft een levensverwachting van 8,4 jaar. Al zijn er ook Berners die de tien jaar halen. Een lichtpuntje: in de jaren ’90 was dat nog 6,8 jaar, dus de levensverwachting neemt wel weer wat toe.

In het onderzoek overleden 58,3% van de honden aan een vorm van kanker. Ook gewrichtsproblemen zoals HD komen veel voor, net zoals nierproblemen en ruggewervelproblemen.

In het ras zijn tal van erfelijke ziektes aanwezig, daarom is het belangrijk om een hond aan te schaffen met een gezonde stamboom. Bij de Berner Sennen komen ziektes voor zoals HD, ED, artritis, auto-immuunziektes en nierproblemen. Veel Berner Sennens overlijden ook als gevolg van een maagtorsie. Dit kan alleen door direct ingrijpen worden genezen en verschijnselen zijn een opzwelling van de buik.

Verzorging

Wanneer je een Berner Sennenpup koopt, doe je er goed aan het hondje meteen vanaf het begin af aan te laten wennen aan het geborsteld worden. Een regelmatige borstelbeurt is namelijk echt een must en als je volgroeide hond het niet toelaat, heb je een groot probleem. Daarnaast helpt borstelen tegen het aantal hondenharen dat je in huis vindt en dat is ook mooi meegenomen natuurlijk. Gelukkig is de vacht van een Berner Sennen best makkelijk te onderhouden, modder is er makkelijk uit te borstelen.

Eén keer per week borstelen is voor een volwassen hond voldoende. De borst, hals, broek en oren hebben wel wat extra aandacht nodig. Op die plekken ontstaan namelijk makkelijk klitten. Maak af en toe de ogen schoon als er veel traanvocht inzit en controleer regelmatig de oren. Je kunt de oren ook af en toe eens schoonmaken met een tissue. Gebruik nooit een wattenstaafje!

Nagels slijten eigenlijk vanzelf door het lopen over stenen, maar controleren is nooit verkeerd. Lange nagels zijn namelijk erg pijnlijk voor een hond. Je kunt een speciale nagelschaar kopen of de nagels laten knippen bij een trimsalon of bij je dierenarts.

Het gebit van een hond heeft ook aandacht nodig. Geef je puppy altijd genoeg om op te kauwen, vooral tijdens de wisselperiode. Om tandsteen zo veel mogelijk te voorkomen is het belangrijk dat je je hond harde dingen om op te kauwen geeft. Kauwbotten zijn ook goed om tandsteen te verminderen. Botten van gevogelte, varkens of wild moet je nooit geven, want die kunnen gaan splinteren. Er zijn ook speciale snacks aanwezig die de tandgezondheid van je hond bevorderen.

Berner Sennenpuppy

Voeding

Omdat HD en ED bij de Berner Sennen veel voorkomen is het heel erg belangrijk dat de honden niet te dik worden. Zorg daarom dat ze genoeg beweging krijgen, maar let ook vooral op de voeding. Denk goed na of u uw hond brokken wilt geven of vers vlees. Wanneer de honden structureel te weinig calcium binnenkrijgen, ontstaat artrose en HD. Een te hoog zoutgehalte veroorzaakt nierproblemen en conserveringsmiddelen veroorzaken auto-immuunziektes. Daarom bestaat de ideale maaltijd voor een Berner uit: 55% spiervlees (konijn, lam, vis, kip, kopvlees en runderlappen), 15% orgaanvlees (nieren, long, lever, pens en hart), 15% botten (alles behalve dragende delen) en 15% overig (gepureerde groenten/fruit). Dat laatste is overigens alleen maar vulling. Een hond haalt geen vitamines uit groenten en fruit.

Botten zijn een goede calciumbron die nodig zijn om gewrichtproblemen te voorkomen. De botten van een Berner Sennenhond moeten namelijk erg sterk zijn, want ze moeten immers een hond van ongeveer 50 kilo dragen.